Цикатрицијална алопеција, исто така позната како алопеција со лузни, е заболување каде доаша до нарушување и уништување на фоликулите на влакната, што се заменуваат со ткиво со лузни.

Лузните што настануваат како резултат на сериозни повреди, инфекции, изгореници, радиодерматитис, штетни хемикалии или по одредени хируршки процедури (фејслифтинг, подигнување на веѓи, неврохируршки операции, операции на тумори на кожата), се од различно потекло (етиологија) на цикатрицијалната алопеција. Иако причината е непозната, се верува дека автоимуниот процес против клетките на фоликулите на влакната и лојните жлезди го оневозможуваат повторното растење на влакната. Овој вид на алопеција не е заразна ниту наследна и се јавува кај здрави луѓе од сите возрасти. Во повеќето случаи, се појавува на мали полиња, што со текот на времето може да се зголемат, со или без придружен знаци и симптоми како што се црвенило, печење, перутање, силно чешање, дури и болка. Ако процесот е активен, поголема е веројатноста за присуство на овие симптоми, бидејќи и воспалението е поинтензивно. Дијагнозата се поставува со земање на детална анамнеза, со акцент на начинот на губење на косата и придружните симптоми, потоа со дермоскопија, која може да утврди дали се работи за активен процес и конечно со биопсија. Терапијата треба да започне што е можно поскоро за да се смират тегобите и да се спречи поголемо губење на косата.

Врз основа на видот на воспалeните клетки кои предоминираат, постојат три групи на цикатрицијална алопеција:

- Лимфоцитна предоминација: Lichen planopilaris, Фронтална фиброзена алопеција,

Централна центрифугални цикатрицијална алопеција, Pseupelade broq;

- Неутрофили доминација: Folikulitis dekalvans, Tufted hair follicles;
- Мешовити клетки: Acne keloidalis, Acne necrotica;

Фронтална фиброзна алопеција е форма на лимфоцитна цикатрицијална алопеција и речиси секогаш се опишува како трајно губење на косата и формирање на ткиво со лузни на предниот дел, обично се манифестира кај жените кои влегле во периодот на постменопауза (над 50 години). Се карактеризира со симетрични губење на косата во фронталниот и фронтотемпоралниот дел на главата, проследен со истенчување и губење на веѓите и трепките. Кожата изгледа нормално и избледено. Иако причината е непозната, се верува дека е поврзана со имунолошкиот систем и хормоналната компонента (менопауза) на патофизиологија на оваа состојба. Дијагнозата се поставува врз основа на клиничката слика и типичното губење на косата. Важно е да се направи разлика помеѓу фронтална фиброзна алопеција од тракциона алопеција, која е од сосема различна етиологија што доведува до губење на косата во истиот регион како резултат на силна тракција (затегнатост) на косата поради повеќегодишно врзување на косата во опавче, пунџа или останати слични стилови. Задолжително треба да се направи дермоскопија, а понекогаш и биопсија, ако постои дилема. Се’ уште не постои ефикасна терапија. Најчесто се користат кортикостероиди (топикално, интрадермално или орално). Доколку воспалението е изразено, потребно е да се ординираат и антибиотици. Инхибиторите 5-алфа редуктаза како што е финастерид, се добро докажани во спречувањето на понатамошното губење на косата.

Lichen planopilaris е ретка воспалителна состојба која предизвикува нееднакво трајно губење на косата и е почеста кај жените меѓу 40 и 60 години. Lichen planopilaris може да се прошири и на останатиот дел од кожата, слузокожата и ноктите. Причината за настанување е непозната, но е забележана врска со алергиска реакција на одредени хемикалии, вирусна инфекција, лекови, па дури и јас стрес. Обично се појавуваат мазни површини без коса на чии рабови може да биде присуто црвенило. Се појавува на неколку места, а тие можат да се спојат, создавајќи поголеми површини на неправилна форма, главно во регионот на темето. Симптомите често се отсутни или можат да се јават како чешање, болка, пецкање и чувство на цврстина. Почесто се јавува кај афро-популацијата, а во 8% од случаите може да се појави по трансплантација на коса. Дијагнозата се поставува со клинички преглед, дермоскопија и биопсија. Треба да се почне веднаш со терапија, бидејќи тоа е прогресивен процес и треба да биде ограничен.

Кај цикатрицијална алопеција најпрво треба соодветна дијагноза, со што ќе се исклучат другите видови на алопеција. Дури и андрогената алопеција понекогаш може да личи на блага форма на цикатрицијална алопеција, што исклучен лекар тоа ќе го предвиди. Затоа е важна дермоскопијата, како основно дијагностичко средство за одредување на овие состојби. Иако овие алопеции се неблагодарни за лекување, важно е на време да се јавите кај лекар, за процесот да се стави под контрола и да се спречи понатамошно губење на косата.

 

oziljna alopecija

FaLang translation system by Faboba